مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری فصلنامه رشد فناوری 1735-5486 17 66 2021 5 31 Effect of Available Biomass and Technological Capacities on Bioeconomy Policies: Comparison Beteween Iran and Selected Countries تأثير دسترسي به زيست‌توده و توانمندي‌هاي فناورانه بر سياست‌هاي اقتصاد زيستي: مقايسه ايران با كشورهاي منتخب 42 52 10.52547/jstpi.20861.17.66.42 fa سهيلا خردمندنيا مركز پژوهش‌هاي مجلس شوراي اسلامي،‌ تهران، ايران 2019 10 20 Access to biomass resources and innovation capacities is important in adopting bioeconomy policies. This study has explored the effect of mentioned parameters on the orientation of the countries with more than 50% of agricultural, forest and aquatic biomass resources as well as innovative countries. Also, the bioeconomy policies of I.R. Iran have been compared with similar countries and some north neighbors. Bioenergy is the main field of bioeconomy considered by all countries based on their biomass resources. Countries with enough biomass and top innovation ranking, increase the leverage of bioeconomy in various areas especially health and marine industries. Development of agricultural biotechnology by conventional methods and technologies is followed in the countries that their rank in innovation is modest or weak. In Iran and similar countries with the limit forest and agricultural lands, the health biotechnology is comparatively dominant area. Biofertilizer and biopestiside application and bioelectricity production using wastes have been considered in "Sixth FiveYear Development Plan: 2016-2021" law, but these areas havenot yet the acceptable share in Iran's bioeconomy. Achieving a balance in bioeconomy development needs to identify national demands and priorities, improve the biotechnology capacities in the field of agriculture and the environment, adopt the clear policies and strategies for the use of other resources, especially marine biomass, and strengthen the regional or international cooperation. پژوهش حاضر به شکل كيفي و توصيفي و با استفاده از روش بررسي اسنادي به گردآوري و تحلیل داده‌ها پرداخته است. از یک کدگذاری انتخابی برای استخراج رویکردهای سیاستی اقتصاد زیستی کشورها استفاده شد و سپس با تشکیل ماتریسی از رویکرد/ منابع به ازای کشورهايي با بيش از 50 درصد زيست‌توده كشاورزي، جنگلي و آبزي، رويكردها برحسب دسترسی به منابع و توان نوآوری تحلیل شدند. ضمن توجه اکثر کشورها به توسعه انرژی‌های زیستی، كشورهاي داراي رتبه نوآوري متوسط و پايين بر استفاده مطلوب از زيست‌توده در بخش كشاورزي تمركز دارند و کشورهایی با رتبه نوآوري بالا، دامنه اقتصاد زيستي را به حوزه‌هاي ديگري از جمله سلامت و زيست‌فناوري دريا نيز گسترش داده‌اند. راهکار كشورهايي که مشابه ایران در منابع زیست‌توده گیاهی محدودیت دارند بر سه اصل تأمین منابع جایگزین و تقويت توانمندي‌هاي فناورانه، توسعه بازار زیست‌داروها و همکاری‌های بین‌المللی استوار است. در کشور ایران اجرای سیاست‌های مرتبط با توسعه بازار زیست‌داروها موفقیت‌آمیز به نظر می‌رسد، اما سیاست استفاده از منابع جایگزین همچون زیست‌‌توده دریایی یا پسماند عمدتاً با مشکل ضعف توان فناورانه در بهره‌برداری و عدم توجیه اقتصادی مواجه است. تقویت توانمندی‌های فناورانه کشاورزی نیز تحت تأثیر اختلاف نظر گروه‌های موافق توسعه فناوری‌های ژنتیکی و حامیان محیط‌زیست قرار گرفته و توسعه همکاری‌های بین‌المللی و منطقه‌ای به‌طور مؤثري محقق نشده است. توسعه ابعاد مختلف اقتصاد زيستي نیازمند همگرایی برنامه‌ها و سیاست‌ها و داشتن راهبردهایي شفاف برای تقویت توان دسترسی و بهره‌برداری از ساير منابع به‌ويژه زيست‌توده‌هاي دريايي و بهبود ساختار نهادی برای جذب همكاري‌هاي منطقه‌اي يا بين‌المللي است. http://roshdefanavari.ir/ar/Article/Download/20861