﻿<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<ArticleSet>
  <ARTICLE>
    <Journal>
      <PublisherName>مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری</PublisherName>
      <JournalTitle>فصلنامه رشد فناوری</JournalTitle>
      <ISSN>1735-5486</ISSN>
      <Volume>1</Volume>
      <Issue>4</Issue>
      <PubDate PubStatus="epublish">
        <Year>2005</Year>
        <Month>12</Month>
        <Day>22</Day>
      </PubDate>
    </Journal>
    <ArticleTitle>An Introduction to Human Forces Leadership with Emphasis on Cooperative Management</ArticleTitle>
    <VernacularTitle>مقدمه اي بر رهبري نيروي انساني ، با تاكيد بر مديريت مشاركتي</VernacularTitle>
    <FirstPage>1</FirstPage>
    <LastPage>10</LastPage>
    <ELocationID EIdType="doi" />
    <Language>fa</Language>
    <AuthorList>
      <Author>
        <FirstName>سید رضا</FirstName>
        <LastName>علوی</LastName>
        <Affiliation></Affiliation>
      </Author>
    </AuthorList>
    <History PubStatus="received">
      <Year>2014</Year>
      <Month>9</Month>
      <Day>13</Day>
    </History>
    <Abstract>abstract not found</Abstract>
    <OtherAbstract Language="FA">اين مقاله سعي دارد نشان دهد كه توجه به نيروي انساني و رهبري آن از طريق ”مديريت مشاركتي” باعث افزايش بهرهوري و شكوفايي سازمانها و شركتها ميشود.
بدين منظور در ابتدا عمده فعاليتهاي مديريت منابع انساني نام برده شده و سپس به رهبري نيروي انساني بهعنوان يكي از اساسيترين وظايف مديريت منابع انساني پرداخته شده است. در اين راستا، روند شكلگيري تاريخي رهبري نيروي انساني و سه نوع ”مديريت سيستماتيك“، ”مديريت علمي“، ”روابط انساني“ براي نمونه تعريف شده است.
سپس نگرش ”وظيفهمداري“ و ”انسانمداري“ كه در حوزه ”علوم رفتاري“ توسط هاوتورن و مازلو مطرح شده است اشاره ميشود و ”سلسله مراتب نيازها“ي مازلو تشريح ميگردد.
در ادامه مقاله، با كمك ”شبكه رفتاري“ بليك و موتون، انواع سبكهاي مديريتي تشريح شده و سعي در يافتن پاسخي براي اينكه ”مديريت وظيفهمدار يا انسان مدار بهتر است؟“ دارد.
جواب صحيح را ”مديريت مشاركتي“ كه از تلفيق دو شيوه است، ميداند و به مزاياي اين شيوه ميانه ميپردازد و مدلهاي ”هرتزبرگ“ و ”ليكرت“ را بهعنوان دو مدل عملي كه در بسياري از شركتها استفاده ميشود توضيح ميدهد. در انتها ملزومات و موانع بهكارگيري و همچنين اركان چهارگانه ”مديريت مشاركتي“ ذكر شده است. 
مقاله چنين نتيجه ميگيرد كه نيروي انساني مهمترين سرمايه هر بنگاه است و مديريت مشاركتي در دنياي كنوني يكي از مناسبترين روش هاي افزايش بهرهوري در سازمانهاي مختلف است.
</OtherAbstract>
    <ObjectList>
      <Object Type="Keyword">
        <Param Name="Value">رهبري نيروي انساني;مدیریت;رفتار سازمانی;مديريت مشاركتي</Param>
      </Object>
    </ObjectList>
    <ArchiveCopySource DocType="Pdf">http://roshdefanavari.ir/en/Article/Download/20275</ArchiveCopySource>
  </ARTICLE>
</ArticleSet>