مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه رشد فناوری1735-54861420051222Entrepreneur Universities, National Innovative System and Knowledge-based Development.دانشگاه كارآفرين ، نظام ملي نوآوري و توسعه مبتني بر دانايي110faمهدیفاتح رادرئیس مرکز کارآفرینی و مرکز رشد فناوری های پیشرفته دانشگاه صنعتی شریف حمید رضا تقی یاریدانشکاه شهید رجایی2014913nowledge-based development as the key element of the countrys 20- year National Vision as well as the fourth Development Plan requires National innovation system (NIS) to facilitate innovations in both macro and micro social levels. The NIS system emerges as functions based on entrepreneur university as the third generation university to succeed. Therefore, alongside education and research, undergoing big changes of traditional universities and accepting economical development, brings about the conductivity of technological innovations especially in high tech environments. This, in turn, strengthens the NIS foundations providing a proper platform for knowledge-based development. This has many positive and successful examples worldwide regardless of culture or boudndaries. The paper deals with different aspects of this subject. تحقق توسعه مبتني بر دانايي كه از محورهاي اصلي چشمانداز 20 ساله و برنامه چهارم توسعه كشور است، نيازمند تشكيل و توسعه نظام ملي نوآوري به عنوان هادي و تسهيلكننده نظاممند تحقق نوآوري در سطوح كلان، ميانه و خرد در جامعه است. اين نظام با محوريت و بر پايه دانشگاه كارآفرين به عنوان نسل سوم دانشگاه، ظهور و بروز پيدا ميكند. بدين ترتيب، با بروز تحول در دانشگاه هاي سنتي و پذيرش نقش توسعه اقتصادي، دانشگاه كارآفرين علاوه بر آموزش و پژوهش، عامل تحقق نوآوري فناورانه به ويژه در فضاي فناوريهاي پيشرفته ميگردد و از اين طريق پايه هاي نظام ملي نوآوري مستحكم و زمينه براي تحقق توسعه مبتني بر دانايي فراهم ميشود. اين امر در كشورهاي مختلف دنيا و مستقل از فرهنگ و بوم داراي نمونه هاي موفق فراواني است كه بر پايه مفاهيم ياده شده به برخي از آنها ميپردازيم.http://roshdefanavari.ir/en/Article/Download/20271

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه رشد فناوری1735-54861420051222 The Evaluation Criteria for Tenants of Incubatorشاخص هاي ارزيابي شركتهاي مستقر در مركز رشد110faفضل الهادیب نیاعضو هیات علمی دانشگاه یزد و مدیر مرکز رشد فناوری اطلاعات و ارتباطات یزدمحمد رضا حسینی-2014913The main job for incubators is to assist start up businesses become successful and grown companies in order to reach them to a level to pay back the expenses spent for their supports and services. Thus, it is essentially important for each incubator to have good evaluation criteria, to increase success and also to find the best tenants. In this paper, the model for evaluation is presented and quantified according to the three categories of general (with 11 indicators), specialized (10 indicators) and economical criteria (with 6 indicators). The time intervals for evaluations are for 3 years with four quarters yearly. The data used are obtained from selfclaim, in the face to face meetings and also by data collection from different sources. The proper implementation of the data obtained and interaction between the companies will have a key effect on the success of the companies as well as the incubators. The paper summarizes the three year experiences of evaluating IT&ICT incubator tenants in the city of Yazd. وظيفه اصلي مركز رشد حمايت از شركتهاي فناور نوپاي مستقر در آن است. به نحوي كه اين شركتها به شركتهاي موفق و رشديافته تبديل شده و قادر باشند حمايتها و خدمات دريافت كرده از مركز رشد را به آن برگردانند. بنابراين يكي از فعاليتهاي ضروري يك مركز رشد، ارزيابي صحيح و مستمر مؤسسات مستقر در آن مركز ميباشد. اهداف اصلي ارزيابي شركتها، ايجاد انگيزه در آنها جهت موفقيت بيشتر و شناسايي شركتهاي موفق است. تلاش و تخصص دو عامل مؤثر در موفقيت يك شركت هستند. هر چند كه موفقيت يك معيار فازي و نسبي است و در طول زمان قابل كسب و تشخيص ميباشد.http://roshdefanavari.ir/en/Article/Download/20272

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه رشد فناوری1735-54861420051222Technology Development, Technology Cycle and Creation of Sustainable Economical Valueتوسعه فناوري ، چرخه فناوري و ايجاد ارزش اقتصادي پايدار110faغلامرضاملک زادهعلوم اداری و اقتصادی2014913Technology development as a major and vital strategy for sustainable development and knowledge-based economy is an inevitable fact which must be studied from various aspects and the benefits of its different approaches also be considered. The paper discusses the concepts of technology development, technology transfer, technology cycle as well as the industrial ecosystems required for their proper utilization. Considering and using the concept of technology cycle in technological processes within a proper environment can create sustainable economical value and facilitate the TBF & TNBF activities. The reasons why technology cycle in a proper environment can make sustainable economical value through models of innovation enhancement, promotion of research investment, increasing the technological training capacity and extending research institutions are also discussed and studied. توسعه فناوري به عنوان يكي از راهبردهاي اصلي و حياتي براي دستيابي به اقتصاد دانش محور و سالم در كشور، واقعيتي انكارناپذير است كه بايد از تمامي جوانب مورد بررسي قرار گيرد و مزايا و منافع راهكارهاي مختلف آن بررسي شوند. در اين نوشته تلاش ميشود مفاهيم توسعه فناوري، انتقال فناوري، چرخه فناوري و اكوسيستم صنعتي مورد نياز براي به كارگيري اين مفاهيم تشريح گردد. توجه و به كارگيري مفهوم چرخه فناوري در فرآيندهاي توسعه فناوري در يك محيط مناسب ميتواند ارزش اقتصادي پايدار ايجاد كند و در عين حال فعاليت شركتهاي نوپاي فناور (TBF) و شركتهايي كه بر پايه فناوريهاي نو ايجاد شدهاند (TNBF) را تسهيل كند. دلايلي كه چرخه فناوري ميتواند در محيط مناسب، ارزش اقتصادي ايجاد كند نيز در قالب الگويي پويا شامل: افزايش نوآوري و خلاقيت، افزايش سرمايهگذاري در تحقيقات، افزايش ظرفيت آموزشهاي فناورانه، افزايش مؤسسات و مراكز تحقيقاتي، بررسي ميشود.http://roshdefanavari.ir/en/Article/Download/20273

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه رشد فناوری1735-54861420051222Investigating and evaluating of different incubators modelsبررسي و ارزيابي مدلهاي مختلف مراكز رشد110faايمانمحمدیان خراسانیدانشگاه ماساچوستحبیب الهاصغریعضو هیات علمی جهاد دانشگاهی2014913ncubators assist emerging ventures by providing support services and assistance in developing their business. We map business incubators into four categories: Business Innovation Centers (BICs), University Business Incubators (UBIs), Independent Private Incubators (IPIs) and Corporate Private Incubators (CPIs). We then argue that the variety of incubating organization is driven by the evolution of companies, requirements and needs, which encourage incubators to differentiate the range of services that they offer. We believe that differences in the way incubators run their business can be described by two main incubating models (model 1 and model 2), providing incubators with useful indications on how to position themselves strategically. We identify a list of incubator "characterizing" variable to highlight the main differences between the four types of incubators and to describe the incubating models. مراكز رشد با فراهم آوري خدمات حمايتي و ارائه همكاريهاي لازم در توسعه كسب و كار به توسعه واحدهاي فناور كمك ميكنند. مراكز رشد كسب و كار از يك نقطه نظر به چهار گروه اصلي تقسيم مي شوند. مراكز نوآوري كسب و كار ؛ مراكز رشد كسب و كار دانشگاهي ؛ مراكز رشد خصوصي مستقل ؛ و مراكز رشد خصوصي شركتي . تنوع مراكز رشد با توجه به تحولات تدريجي نيازها و احتياجات واحدهاي فناور بوده كه اين مسئله موجب ايجاد تفاوت در خدمات قابل ارائه آنها به به اين واحدها ميگردد. نكتهاي كه در اين مقاله ارائه ميگردد اين است كه تمامي اين تفاوتها را ميتوان با استفاده از دو مدل اصلي مركز رشد شكل داد (مدل 1 و 2). مراكز رشد از طريق اين دو مدل ميتوانند به تعيين موقعيت استراتژيك خود بپردازند. در اين بخش فهرستي از متغيرهاي مشخصه مركز رشد ارائه ميشود كه به روشن سازي تفاوتهاي اصلي ميان چهار نوع مركز رشد پرداخته و از طرف ديگر براي توصيف مدلهاي مركز رشد مورد استفاده قرار ميگيرد http://roshdefanavari.ir/en/Article/Download/20274

مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوریفصلنامه رشد فناوری1735-54861420051222An Introduction to Human Forces Leadership with Emphasis on Cooperative Managementمقدمه اي بر رهبري نيروي انساني ، با تاكيد بر مديريت مشاركتي110faسید رضاعلوی-2014913abstract not foundاين مقاله سعي دارد نشان دهد كه توجه به نيروي انساني و رهبري آن از طريق ”مديريت مشاركتي” باعث افزايش بهرهوري و شكوفايي سازمانها و شركتها ميشود. بدين منظور در ابتدا عمده فعاليتهاي مديريت منابع انساني نام برده شده و سپس به رهبري نيروي انساني بهعنوان يكي از اساسيترين وظايف مديريت منابع انساني پرداخته شده است. در اين راستا، روند شكلگيري تاريخي رهبري نيروي انساني و سه نوع ”مديريت سيستماتيك“، ”مديريت علمي“، ”روابط انساني“ براي نمونه تعريف شده است. سپس نگرش ”وظيفهمداري“ و ”انسانمداري“ كه در حوزه ”علوم رفتاري“ توسط هاوتورن و مازلو مطرح شده است اشاره ميشود و ”سلسله مراتب نيازها“ي مازلو تشريح ميگردد. در ادامه مقاله، با كمك ”شبكه رفتاري“ بليك و موتون، انواع سبكهاي مديريتي تشريح شده و سعي در يافتن پاسخي براي اينكه ”مديريت وظيفهمدار يا انسان مدار بهتر است؟“ دارد. جواب صحيح را ”مديريت مشاركتي“ كه از تلفيق دو شيوه است، ميداند و به مزاياي اين شيوه ميانه ميپردازد و مدلهاي ”هرتزبرگ“ و ”ليكرت“ را بهعنوان دو مدل عملي كه در بسياري از شركتها استفاده ميشود توضيح ميدهد. در انتها ملزومات و موانع بهكارگيري و همچنين اركان چهارگانه ”مديريت مشاركتي“ ذكر شده است. مقاله چنين نتيجه ميگيرد كه نيروي انساني مهمترين سرمايه هر بنگاه است و مديريت مشاركتي در دنياي كنوني يكي از مناسبترين روش هاي افزايش بهرهوري در سازمانهاي مختلف است. http://roshdefanavari.ir/en/Article/Download/20275